زمانی که شما ایده ای دارین و می خواین استارتاپتون رو راه بندازین دو حالت داره :

حالت اول :

در حالت اول شما یه سرمایه اولیه برای شروع دارین ، تو این حالت کارتون کمی راحت تره ، برای تیم جمع کردن می تونین افراد رو استخدام کنین و سریعتر کار رو ببرین جلو ، در این حالت جدی ترین چالشی که دارین اینه که بتونین افراد متخصص و حرفه ای رو استخدام کنین که البته این هم نیاز به تجربه و سختی های خودش رو داره که اینجا قبلا بهش اشاره ای کردم.

حالت دوم :

حالت دوم زمانی هستش که شما سرمایه ای برای شروع کار ندارین که نسبت به حالت اول کار سخت تری پیش رو دارین ، در این حالت برای جمع کردن تیم راه های زیر رو پیشنهاد می دم :

حضور در رویدادهای مختلف :

یکی از جاهایی که میشه در اون با افراد مختلف آشنا شد و ارتباط گرفت در همین فضا هستش، در اکوسیستم استارتاپی رویداد های مختلفی برگزار میشه ولی طبق تجربه سه رویداد همفکر، استارتاپ ویکند و استارتاپ گرایند( الانی اسمش شده بانی ) نسبت به بقیه فضای بهتری برای لینک سازی دارن، در این رویداد ها شرکت کنین ، سعی کنین با افراد و تخصص هاشون آشنا شین و در صورتی که مناسب بودن ارتباطتون رو بیشتر کنین و اونها رو با خودتون برای اجرا کردن ایده و حضور در تیم تون همراه کنین.

دوستان و آشنایان :

یکی از جاهای دیگه که می تونین تیم تون رو جمع کنین از بین آشنایان و دوستانتون به خصوص دوستان صمیمی تون هستش ، البته این کار ریسک های خودش رو داره چون فضای شراکت و بیزینس فضایی متفاوت از رفاقت داره و این دوستی در کنار مزایایی مثل شناخت و آشنایی خوبی که از فرد دارین ، محدودیت هایی رو هم براتون ایجاد خواهد کرد ، رودربایستی و تعارفات خیلی موقع ها ممکنه دست و پا گیر بشه ، علاوه بر اون امکان این هم زیاده که با کوچکترین دلخوری علاوه بر اینکه شریکتون رو از دست می دین ، یه دوست خوب رو هم از دست بدین.

ولی این موضوع قطعا برای همه صادق نیس و همونطور که می بینیم استارتاپ هایی هم داریم که با شراکت دو دوست صمیمی شکل گرفته و موفق هم بوده ، پس به این گروه هم باید توجه کرد.

همکاران :

اگر در فضای سازمانی کار می کنین، همکاران می تونن گزینه هایی خوبی برای جمع کردن تیم باشن ، در این حالت نسبت به حالت دوستان و آشنایان چالش های کمتری دارین ، چون معمولا صمیمیت نسبت به اون حالت کمتره و افراد با توجه به سابقه کاری که دارن،تجربه بیشتری دارن و معمولا حرفه ای تر عمل می کنن .

هر کدوم از موارد بالا که گفتم می تونه منجر به پیدا کردن هم تیمی و جمع کردن یه تیم خوب بشه ولی همیشه با ریسک ها و چالش های کار تیمی درگیر خواهید بود و جمع کردن تیم تازه شروع یک مسیر پر پیچ و خمی هستش که نیاز به استقامت و صبر زیادی خواهد داشت، در جمع کردن تیم دقت لازم رو انجام بدین که از پایه های استارتاپ تون خواهد بود ،اگر این پایه رو خوب بچینین در آینده با چالش های کمتری روبرو خواهید بود.

-مطالب پیشنهادی بیشتر در این زمینه :

۱)چگونه در یک استارتاپ سهام رو بین خودمون تقسیم کنیم؟

۲)کار در یک سازمان و بعد شروع یک استارتاپ یا برعکس؟

۳)کوفاندر رفیقِ جان یا بلای جون؟

نوشته چگونه برای شروع استارتاپمون تیم جمع کنیم؟ اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.

در این مواقع افراد معمولا وقتی با همکارشون دچار مشکل میشن به سه صورت عمل می کنن :

1. یه سری مستقیما با خود فرد در میون میزارن تا مشکل رو حل کنن
2. یه سری می رن مشکل رو به مدیر میگن و دیگه کاری به چیزی ندارن
3. یه سری هم می ریزن تو خودشون و چیزی نمی گن و سکوت رو ترجیح می دن با این دید که حوصله بحث نداریم و ولش کن

متاسفانه خیلی از کارمندان در گروه سوم قرار دارن و به جای اینکه مشکل رو حل کنن،هی سکوت می کنن که این باعث میشه روز به روز کار براشون سخت تر و اعصاب خوردیاشون بیشتر شه و تا جایی پیش می ره که فرد به محیط کاریش هم بعد از مدتی حس خوبی نخواهد داشت و ممکنه حتی به ترک کار هم فکر کنه.

یکی از کارهایی که وقتی دو تا از نیروها با هم دچار مشکل میشن ما انجام می دیم اینه که سریع سعی میشه موضوع رو حل کنیم چون هر چی ازش بگذره و طولانی تر بشه این موضوع با توجه به اینکه فرد از همکارش دلخوری داره ممکنه هر کار کوچیکی ازون فرد هم حساسیت ایجاد کنه و روز به روز دلخوری و ناراحتی بیشتر بشه پس نیازه قبل اینکه کار به اونجا بکشه مشکل سریعتر حل بشه.

وظیفه مدیر هم خیلی مهمه که حواسش به کارمندهای زیر دستش باشه و به آلارم هایی که میدن توجه کنه و اگر مشکلی دید سعی کنه جدی بگیره و حتما وقتی برای حل موضوع اختصاص بده .

در این مواقع به عنوان مدیر به چه صورت باید عمل کنیم؟

در این موارد با هر دو نفر جلسه ای تشکیل میدیم، یک نفر هم به عنوان فرد بی طرف در جلسه حضور پیدا میکنه (معمولا مدیر مستقیم )، سپس از هر فرد می خوایم به طور مشخص دلیل ناراحتیش رو از همکارش بگه،دقت کنین که بیان کلیات فایده نداره مثلا اینکه فرد بگه اون با من خوب برخورد نمی کنه به تنهایی کافی نیست، با پرسیدن سوالات سعی کنین موضوع رو بازتر و جزئی تر بررسی کنین،مثلا چیکار کرده که باعث شده اینجوری فکر کنی تا برسید به روز و موضوعی که دقیقا شروع ناراحتی و دلخوری بوده، به هر دو طرف هم اجازه صحبت کردن و پاسخ دادن رو بدین و به عنوان فرد بی طرف حواستون باشه هیچ کدوم از طرفین با شلوغ کاری بحث رو به حاشیه نبرن.

مهم ترین نکته در این جلسات همونطور که گفتم اینه که حواستون باشه جلسه از دستتون خارج نشه چون در ابتدا افراد با گارد بسته و گاهی عصبانیت در جلسه حضور پیدا می کنن و آماده جرقه برای شروع یه دعوای دیگه ان و این تجربه و هنر شماست که اون ها رو آروم کنین و مرحله به مرحله برای حل مشکل پیش برین.

معمولا ما وقتی این جلسات رو برگزار می کنیم مشکل تا حد زیادی حل میشه و یکی از روش هایی هستش که برای ما خیلی جواب داده ، این جلسات رو جدی بگیرین که از خیلی تنش ها در آینده در تیم تون جلوگیری خواهد کرد.

-مطالب پیشنهادی بیشتر :

۱)برنامه نویسی،برون سپاری یا استخدام؟

۲)آگهی استخدام یا آگهی برده داری؟

۳)جلسات لعنتی وقت تلف کن

نوشته مشکلات بین نیروهامون رو چجوری حل کنیم؟ اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.

در حوزه کاری ما یکی از گروه هایی که  همیشه  باهاشون سر و کار داریم برنامه نویس ها هستند که قسمت فنی بیزینس دست اوناست، من معمولا میگم که برنامه نویس ها قلب تیم و مارکتینگ همانند مغز تیمه و هر کدوم نباشن قطعا تیم موفق نخواهد شد.

با برنامه نویس های مختلفی در دو حالت کار استارتاپی و کار سازمانی تجربه همکاری داشتم در ادامه سعی می کنم بررسی ای از این دو فضا در ایران و نحوه کار دوستان برنامه نویس داشته باشم.

در استارتاپ ها :

یکی از اجزای جدایی ناپذیر استارتاپ ها برنامه نویس ها هستند و اونهایی که در این فضا حضور دارند اکثرا دانشجویان و جوان های علاقمندی هستند که معمولا به سه گروه تقسیم میشن :

گروه اول : کسانی هستند که فقط کد میزنن ، زیاد آدمهای اجتماعی نیستند و با اینکه برنامه نویس های خوبی هستند ولی به دلیل همون اجتماعی نبودن معمولا تیمی ندارند و فقط اپ تولید می کنند و به دلیل اینکه از مارکتینگ چیز زیادی نمی دونن و از طرف دیگه حوصله و روحیه تعامل با افراد دیگه رو هم ندارن اپ ها در گوشه ای در اپ استورها خاک می خوره.

گروه دوم : کسانی هستند که مقداری اجتماعی تر هستند و در تیم های استارتاپی مشغول به کار میشن ولی به علت اینکه کار تیمی نمی دونن، کمتر می تونن تعامل خوبی داشته باشند و در مجموع ارزش زیادی برای تیم قائل نیستن،تعهدی ندارن ،معمولا با کوچکترین اختلافی قهر می کنن و می رن.

گروه سوم : که تعدادشون هم خیلی کمه برنامه نویس هایی هستند که کار تیمی رو می دونن، قدرت ارتباط خوبی دارند، متعهد هستند و معمولا تیم های موفق استارتاپی یکی ازین برنامه نویس در هسته ی اصلی خودشون دارند.

مهمترین مشکلات در این فضا که معمولا استارتاپ ها با برنامه نویس ها دارند، فضای فکری اونهاست، معمولا خودشون رو در حد خدا می دونن، ادعای زیادی دارند و طرز فکرشون اینه که فقط اونا کار می کنند و بقیه تیم بیکارن که دقیقا همین آفت کار تیمی هستش ،بدون اینکه توجه کنن که موفقیت یک استارتاپ رو مجموعه ای از عوامل ،در کنار هم هستن که رقم میزنه و کار هر فرد دارای ارزش هست که البته دلایلش رو همونطور که در اینجا اشاره کردم نوپا بودن اکوسیستم استارتاپی ،پایین بودن رنج سنی برنامه نویس ها و کم تجربگی اونهاست.

در سازمان :

چیزی که در سازمان ها دیده میشه یه ذره اوضاع بهتره ، برنامه نویس ها از تجربیات بیشتری برخوردارن ، و با توجه به قرارداد و حقوق ثابتی که دریافت می کنن،حرفه ای تر عمل می کنن.

البته در سازمان ها با معضل دیگه ای درگیرن و اون عدم ساختار سازمانی برنامه نویس ها هستن، معمولا زیاد به زمان ورود و خروج توجهی ندارن و این چیزا زیاد براشون اهمیت نداره که البته یه سری از سازمان ها با دادن ساعت های شناور سعی در حل این موضوع داشتن ولی مهمترین مشکلی که اینجا هم هنوز دیده میشه روحیه حساسشون و عدم تعهد هستش که کمتر در برنامه نویس ها دیده میشه و به راحتی یهو بدون هیچ دلیلی به سرکار بر نمی گردن بدون اینکه دغدغه ای درباره این موضوع داشته باشند.

با اینکه به نظرم برنامه نویس ها تبدیل شدن به پاشنه آشیل استارتاپ ها و سازمان ها ولی برنامه نویس های خوب ، متعد و حرفه ای هم در این فضا داریم که البته تعدادشون به نسبت کمتره که با توجه به اینکه تجربه کار با این گروه رو هم داشتم کار باهاشون به شدت لذت بخشه و امیدوارم روز به روز به تعداد این دوستان افزوده بشه.

نوشته برنامه نویس خوب، برنامه نویس بد اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.