کارآفرینی :

برای ورود به این فضا، علاوه بر اینکه دانش و اطلاعات کافی در اون حوزه ای که دارین ورود می کنین رو باید داشته باشین ، مهمترین قسمت ،داشتن اون روحیه کارآفرینی و در واقع ارزش آفرینی است(هر چند یک کارآفرین لزوما ارزش آفرین نیست) ، این افراد معمولا دغدغه هایی متفاوت از افراد دیگه جامعه دارن، به دنبال حل مشکلی ان که ذهنشون رو درگیر کرده و برای حل اون مشکل نهایت تلاششون رو می کنن، با توجه به عدم قطعیت زیادی هم که وجود داره باید فردی که ورود می کنه به این فضا روحیه به شدت ریسک پذیر داشته باشه، چون امکان شکست خیلی بالاست (به طور مثال در استارتاپ ها طبق آمار جهانی ۹۰ درصدشون با شکست مواجه میشن ) و ما فقط موفق هاشون رو داریم می بینیم ، مطمئن باشید چند برابر این افراد در این فضا شکست خوردن و خیلیاشون به خاطر مشکلات مالی که باهاش مواجه شدن، دیگه حتی نتونستن بلند شن.روحیه قوی و محکمی هم باید داشته باشن ، چون در این مسیر تنها هستن و در این مسیر چالش ها و ناامیدی زیادی رو تجربه می کنن که در صورت ضعیف بودن دوام نخواهند اورد.

کارآفرین مانند یه کارمند ساعت کاری مشخص نداره،حتی ممکنه مجبور باشه روزهای تعطیل هم کار کنه، حقوق مشخصی هم نداره و اندک سرمایه ای هم که داره توی کاری که احتمال شکستش هم زیاده داره هزینه می کنه،کارآفرینی دقیقا مثل همون کوه یخ هستش، کلی کار و زحمت و تلاش که اگر منجر به موفقیت بشه فقط افراد اون قسمت پول در آوردن رو می بینن ، بدون اینکه سختی هایی که پشت سر گذاشتی رو ببینن.

کارمندی :

کارمندی فضای متفاوتی داره ، شما به عنوان کارمند یه سری وظایف از پیش تعیین شده دارین که باید انجام بدین ، ساعت کاری مشخص با حقوق معین براتون مقرر شده و خیالتون راحته که آخر ماه حقوقتون رو دریافت می کنین، ریسک خاصی ندارین و روال روزمره ای رو طی می کنین.لزوما این فضا بد نیس، خیلی افراد این ناحیه امنی که به وجود آوردن رو دوس دارن و حاضر نیستن ازون خارج بشن، این افراد بالطبع روحیه ریسک پذیری پایین دارن ولی ایرادی بهشون وارد نیس و افراد با هم تفاوت هایی دارن ، همونطور که ممکنه این کار روزمره برای فردی با روحیه کارآفرینی خسته کننده و عذاب آور باشه.

کلیه این مطالب رو گفتم که بگم لزوما کارآفرینی برای همه افراد مناسب نیس ، و این که همه افراد رو به این فضا دعوت کنیم و نسخه یکسان براشون بپیچیم کار اشتباهی است ، حتما قبل ورود به فضای کارآفرینی تمامی جوانب رو بسنجین و بدونین که مسیر بسیار سختی رو پیش رو خواهید داشت.

پ.ن : پیشنهاد می کنم که به سایت GEM Global Entrepreneurship Monitor یه سر بزنید،آمارهای جالبی درباره ایران وجود داره.

-مطالب پیشنهادی بیشتر :

۱)برنامه نویسی،برون سپاری یا استخدام؟

۲)آگهی استخدام یا آگهی برده داری؟

۳)جلسات لعنتی وقت تلف کن

نوشته کارآفرینی یا کارمندی؟ اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.

اما زندگی استارتاپی کاملا زندگی پر از چالش و سختیه، طبق آمار ۹۰ درصد استارتاپ ها با شکست روبرو میشن (البته تو ایران به نظرم بیشتره)، پس افرادی که به این حوزه ورود می کنن باید به شدت ریسک پذیر باشن و خودشون رو برای هر سختی آماده کنن، متاسفانه خیلی از دوستان با این ایده که استارتاپ بزنیم و سریع پولدار شیم وارد این فضا میشن بدون اینکه بدونن با چه چالش هایی قراره روبرو شن که در ادامه سعی می کنم به قسمتی ازین چالش ها که خودمون تجربه کردیم اشاره ای داشته باشم.

چالش های زندگی استارتاپی :

معمولا افراد با رسیدن ایده به ذهنشون یا بعضا شرکت در یک رویداد استارتاپی تصمیم می گیرن که استارتاپ خودشون رو راه بندازن که من به دو صورت کلی اینارو تقسیم می کنم(به صورت جزیی ،بیشتر هم میشه تقسیم کرد) : گروه اول جوان های پر انرژی ،که دنبال آرزوهاشونن و گروه دوم معمولا کارمندان با تجربه ای هستند که از کارشون خسته شدن و احساس می کنن باید کسب و کار خودشون رو راه بندازن و از زندگی کارمندی رها شوند.

بعد ازینکه ایده به ذهنشون رسید ، اولین چالشی که باهاش روبرو هستن جمع کردن تیم برای اجراست که جزو سخت ترین کارهاست، اگر فرد سرمایه ای داشته باشه راحتتر می تونه تیم رو جمع کنه و در واقع استخدام کنه ولی اگه سرمایه نداشته باشه کار دشواری رو برای جمع کردن تیم پیش رو خواهد داشت.

اگر همه چی خوب پیش بره و تیم جمع بشه و کار استارت بخوره تازه شروع چالش های جدی هستش ، یکی از مهم ترین چیزها نداشتن فضای کاری و جستجو برای پیدا کردن اونه ، البته الان اوضاع کمی بهتر شده و به جز شتابدهنده ها ، فضاهای کاری اشتراکی خوبی شکل گرفته که میشه ازشون استفاده کرد .

بعد از اکی شدن همه اینا و در صورت اینکه ایده ای که روش کار می کنید خوب باشه و امیدی به موفقیتش باشه، در چند ماه اول درآمدی نخواهید داشت و هزینه هاتون به خصوص زندگی شخصی رو باید مدیریت کنید و این نداشتن درآمد برای هر دو گروه اذیت کننده خواهد بود.

یکی از تجربیات خودمون رو بخوام بگم یادمه زمانی که روی استارتاپ خودمون کار می کردیم ،با اینکه در مرحله Seed یه جذب سرمایه هم داشتیم که آنچنان زیاد نبود و معمولا در اون مرحله تلاش میشه در جهت پیشبرد استارتاپ اون فاند هزینه شه ، یکی از کارایی که ما می کردیم با توجه به اینکه اون زمان بازار برگزاری رویداد خیلی داغ بود ،می گشتیم رویدادهایی که جوایز مالی خوب داشتن رو پیدا می کردیم و با بچه ها در اون رویداد شرکت می کردیم و با توجه به تجربه ای که داشتیم معمولا جزو سه تا بودیم{برای همین تو رزومه من مقام های مختلف تو رویداد های مختلف رو می بینید :)) } و با جایزه ای که برنده می شدیم مدتی هزینه هامون رو پیش می بردیم تا زمانی که دوباره تموم میشد و میوفتادیم دنبال رویداد بعدی.

اگر همه این چیزا خوب پیش بره و استارتاپتون به درآمد برسه ، اون موقع می تونید برید دنبال سرمایه گذار، که با توجه به نوپا بودن اکوسیستم ما ، به سختی بتونید یه سرمایه گذار خوب پیدا کنید چون اینقد سرمایه گذار نما تو این اکوسیستم هست که فقط باهات جلسه فیکس می کنن ، بدون اینکه چیزی ازین فضا بدونن و جز تلف کردن وقت چیزی برات ندارن ، تازه اگرم پیدا کنی و به توافق برسی تضمینی نیس که حتما بتونی فاند رو ازشون بگیری.

یکی از تفاوت های جدی کار استارتاپی با کار کارمندی نداشتن زمان کاریه ، خیلی موقع ها از صبح زود مجبوری کار کنی تا آخر شب، روز تعطیل زیاد در کار استارتاپی معنی نمیده ، کل بار تصمیم گیری رو دوش خودتون و کلی سختی دیگه مثل ناامیدی ، تنهایی و اینکه در نهایت خودتی و خودت، البته ما عاشق این فضا هستیم و با جون و دل کار می کنیم و این سختی ها و چالش برامون واقعا لذت بخشه، پس اگه می بیند که سختی و ریسک پذیری با روحیه شما سازگار نیس و فقط دنبال سریع پول درآوردن هستید ،لطفا وارد این فضا نشید.

قبلا اینجا درباره کار در یک استارتاپ یا سازمان مطلبی  نوشتم که شاید براتون جالب باشه.

نوشته زندگی استارتاپی و چالش هایش اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.

همه چی با اولین استارتاپ ویکند تهران در شهریور ۹۱ شروع شد ، اون موقع کانون کارآفرینی ایران که متشکل از تیم خوبی بود با همکاری مرکز شتابدهی نوآوری برنامه برگزاری ۱۰۰ استارتاپ ویکند رو در سراسر ایران در برنامه شون داشتند.در مدت کوتاهی تعداد زیادی استارتاپ ویکند در سراسر کشور به خصوص دانشگاه ها برگزار شد ، موجی به راه افتاد و جوانان و دانشجویان علاقمند زیادی شروع به شرکت در این رویداد ها کردند.

۱/موج اول :

این موج به راه افتاده از چند جهت قابل بررسی بود ، از یه طرف کلی جوان که با شرکت در یه رویداد سه روزه به فکر راه اندازی استارتاپشون افتاده بودن و از طرف دیگه هنوز ساز و کاری برای تربیت و آموزش این افراد و جهت دهیشون وجود نداشت ، نه شتابدهنده ای(آواتک تنها شتابدهنده موجود بود و تازه کارش رو شروع کرده بود) ، نه vc ای و نه کارگاهی به اون صورت، و افراد بعد از خروج از استارتاپ ویکند سردرگم به حال خودشون رها می شدند، البته با توجه به اینکه تازه اکوسیستم داشت شکل می گرفت این موضوع طبیعی بود ولی موضوع مهم این بود که در این مرحله با توجه به ضعیف بودن اکوسیستم و نبود افراد قوی به عنوان منتور ، افرادی با رزومه نه چندان قوی و تنها به واسطه روابطی که داشتند به عنوان منتور حضور داشتند به طوری که شاهد افراد مشخصی به صورت یکسان در استارتاپ ویکندهای مختلف به عنوان منتور بودیم که خوب هم ازین آب گل آلود ماهی گرفتند و رو همون موج اسم و رسمی برای خودشون مهیا کردند.

۲/موج دوم :

در این موج که تقریبا دوسال بعد از موج اول شروع شد ، اوضاع کمی بهتر شد و بحث آموزش هم با برگزاری کارگاه و دوره هایی وارد اکوسیستم شد، در کنارش هم رویدادهای خوبی مثل همفکر هم شکل گرفت، سایت های مثل همفکر با پادکست های خوبی که دوستان تولید می کردند در کنار سایت کاریا که مقالات و مطالب خوبی تولید می کرد در حال تلاش برای بهبود این فضا بودند.

همه چی در حال پیشرفت بود تا اینکه در سال ۹۴ کانالی به نام شب نامه شروع به کار کرد، در کنارش هم یکی از روزنامه ها شروع به چاپ مقاله علیه اکوسیستم استارتاپی و افراد تاثیر گذار اون کرد،که اثرات و ضربات بد و جبران ناپذیری به اکوسیستم نوپا وارد کرد . در همون زمان در پاییز ۹۴ کانون کارآفرینی ایران هم تعطیل شد و با توجه به اتفاقات افتاده فضایی امنیتی ایجاد شد تا جایی که افرادی به جرم خیانت دستگیر و برگزاری رویدادهای استارتاپ ویکند با مشکل مواجه شد و به علت حساسیت های به وجود اومده افراد مجبور به برگزاری رویداد با اسم های دیگه شدند.

برگزاری رویدادها و کارگاه ها به طور چشمگیری کاهش پیدا کرد و اکوسیستم به نوعی در انزوا فرو رفت.

این موج نا امیدی و خفقان تا اوایل سال ۹۵ ادامه داشت.

۳/موج سوم :

تقریبا بعد از کش و قوس های زیاد و با آروم تر شدن فضا دوباره اکوسیستم فعالیت جدیش رو شروع کرد.در این مرحله موج راه اندازی شتابدهنده و vc های مختلف بود به طوری که در بازه کوتاهی شاهد راه اندازی تعداد زیادی ازون ها بودیم که هر چند با توجه به وام خوبی که برای شتابدهنده زدن در نظر گرفته شده بود بعد از گرفتن وام عملا کار جدی انجام ندادند و فقط منوط شدن به سایت ، شماره تلفن و یه فردی که تلفن ها رو جواب بده بدون اینکه هیچ سرمایه گذاری و جذب تیمی انجام بدهند.

البته در کنار این ها یه چندتایی شتابدهنده معمولی و vc هم به اکوسیستم اضافه شد که به نظرم اتفاق نسبتا خوبی بود ، هر چند هنوز تا حالت ایده آل فاصله داریم.

در موج سوم با توجه به اینکه خیلی از این vc ها و شتابدهنده صوری بودند ولی افراد زیادی رو به عنوان مدیر فلان شتابدهنده و vc بدون رزومه نه چندان قوی به اکوسیستم اضافه کردند و این گروه هم به منتور نماهای این اکوسیستم با کمک دوستانشون اضافه شدند.

۴/موج چهارم :

با اینکه هنوز شاهد خیلی از شوآف های الکی ، منتورهای تو خالی ، رویدادهای بی کیفیت هستیم که البته با توجه به اینکه هنوز در ابتدای راه هستیم طبیعیه، ولی اکوسیستم داره راه خودش رو پیدا می کنه، افرادی که تجربه کار جدی در این حوزه رو دارند با توجه به استارتاپ های خوبی که در این مدت شکل گرفتند داره به اکوسیستم اضافه میشه و به مرور افراد ضعیف و شارلاتان این حوزه حذف خواهند شد. در همین مدت هم خیلی از شتابدهنده ها تعطیل شدن و سرمایه گذاری های خالی و پوشالی کم کم در حال شناسایی و کنار گذاشتن هستند و تهش آدم حسابی ها و اونایی که دارن درست و حرفه ای کار می کنن در این فضا باقی خواهند ماند.

هنوز فاصله زیادی تا یک اکوسیستم بالغ داریم ولی ما کارآفرین ها صبوری رو یادگرفته ایم و تا رسیدن به اون زمان به تلاشمون ادامه خواهیم داد.

نوشته اکوسیستم استارتاپی ایران از ابتدا تا امروز، آنچه بر ما گذشت اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.