اعزام به خدمت سربازی :

من هم ارشدم رو تو رشته MBA گرفتم و مشغول کار بودم که دیدم وقت سربازیه ، رفتن به خدمت سربازی هرچی سن و تحصیلاتت بالاتر میره مخصوصا اگه شاغل باشی و تو دل کار واقعا سخته ولی چاره ای نبود این توقف ناخواسته در زندگی رو باید قبول میکردم،از کارم استعفا دادم ، پروژه هایی که داشتم و حساب کتاب ها رو جمع و جور کردم و راهی سربازی شدم.

در شهریورماه اعزام شدم و راهی پادگانی در وسط بیابان که دورتادورش تا چشم کار میکرد جز شتر موجود زنده دیگه ای دیده نمیشد،برنامه سین هم از ۴ صبح شروع میشد تا ۲۱:۳۰ ، در چند روز اول برامون سخت بود ولی کم کم عادت کردیم، یه هفته نگذشته بود که اعلام کردن شما انتخاب شدین برای رژه ۳۱ شهریور و کلیه برنامه ها متوقف و صبح و عصر فقط تمرین رژه دارین تا آماده شین ، بعد هم ما رو به خط و بر اساس قد مرتب کردن که من با توجه به اینکه قدم بلند بود افتادم صف اول که کسایی که سربازی رفتن میدونن این صف مهمترین و سخت ترین صف هستش و حساسیت ها روش بیشتر.

رژه و یادگیری :

خلاصه تو گرمای ۴۰ درجه صبح و عصر به ما تمرین رژه میدادن و هر روز از نظر روحی و انگیزه ای که یکی از دلایل شم حس به هدر رفتن وقتمون بود خسته تر میشدیم که خیلی برای من اذیت کننده بود ،دیدم اینجوری نمیشه نشستم فکر کردم ببینم چجوری میشه وقت رو مفیدتر و بهینه تر بگذرونم، با توجه به تجربه کاری که داشتم دیدم چقدر همین رژه میتونه نکات یادگیری درباره نظم و کار تیمی برام داشته برا همین زمان باقی مونده رو شروع کردم به دقت و بررسی کردن که به نکات جالبی هم رسیدم که در ادامه میگم:

• اولین موضوع این بود که چون براساس قد مرتب میشدیم انتخاب دست ما نبود که کنار کی بیوفتیم و دو نفر کناری چپ و راست هر فرد خیلی تاثیرگذارن و گاهی افرادی در کنار هم میوفتادن که از هم خوششون نمیومد که برا خود من هم اتفاق افتاد که چاره ای نبود و تو مجبور بودی تعامل داشته باشی ، این اتفاق در سازمان هم میوفته که گاهی با همکارت در یک اتاق کار میکنی و ازش خوشت نمیاد ولی مجبوری که تحمل کنی و در کنارش کار کنی و چون معمولا اهل تعامل و حل مشکلاتم بعد یه مدت سعی کردم موضوع رو حل کنم و ازون به بعد ارتباط دوستانه ای بینمون شکل گرفت.
• دومین موضوع سیستم پاداش و تنبیه ای بود که روی ما اجرا می کردن، اگه تمرینات رو درست انجام میدادیم پاداش میگرفتیم و استراحت می کردیم در غیر اینصورت باید ادامه میدادیم که این رو هم در سازمان ها داریم که در صورت انجام درست کارها پاداش و در غیر اینصورت با تنبیه و جریمه هایی روبرو میشیم(البته این مورد نه در همه شرکت ها)

• یه روز بعد رفتن رژه تمرینی جلو فرمانده هنگ ،بهمون گفت رژه خوب نبود که خیلی تاثیر گذاشت تو روحیه بچه ها و چند روزی روحیه اصلا خوب نبود تا اینکه فرمانده گردان خودمون اومد و شروع کرد به شوخی کردن و تعریف کردن و تشکر کردن از زحماتی که کشیدیم که خیلی روحیه بچه ها خوب شد و انرژی دوباره ای گرفتن برای ادامه کار، این رو در سازمان ها هم داریم گاهی کار خوب پیش نمیره یا نتیجه کمپین و موفق نیس و روحیه کل تیم میاد پایین و این هنر مدیره که این روحیه رو دوباره به تیمش برگردونه.
• یکی از نکات دیگه ای که برام جالب بود یاد دادن کار تیمی بود ، در رژه همه باید هماهنگ باشن و اگه یکی کم کاری کنه کل رژه بهم میریزه،ازونجایی که در خدمت هم مثه هر جای دیگه ای آدم دودر و بپیچون پیدا میشه اوایل کار افرادی بودن که کم کاری داشتن ولی با توجه به سیستم تنبیه و پاداشی که گفتم همه جریمه میشدن و چون مشخص بود کدوم افرادن از یه جایی به بعد به خاطر فشار و تذکرهای بقیه اونام مجبور میشدن درست برن و بعد یه مدت این مشکل حل شد و اونام با رژه هماهنگ شدند.

موضوع بعدی این بود که دیدم ما در روز حدود ۲ ساعت وقت آزاد داریم که در اختیار خودمونیم و چقدر زمان خوبی برای مطالعه ست، برا همین یه سری کتاب خوب هم انتخاب کردم و شروع کردم به خوندن که تونستم در این مدت دو ماه آموزشی ۲ تا و نصفی کتاب رو تموم کنم.

جمع بندی :

• یکی از چیزایی تو خدمت یاد میگیری اینه که شما در روز موظفی یه سری کارها مثل صبحگاه ، ⁧ تمرین رژه ⁩ و‌… رو‌ انجام‌بدی که همه اینا نیاز به همکاری همه افراد ⁧ گردان ⁩ داره و‌‌ اگه حتی یه نفر کارش رو درست انجام‌نده همه ⁧ تنبیه ⁩ میشن، برا همین همه سعی میکنن‌که‌بتونن خوب کار کنن و مسئولیت پذیر باشند.
• دومین چیزی که خیلی خوب یاد میگیری ⁧نظم ⁩ هستش،کارها در زمان مشخص از ۴ ⁧ صبح ⁩ تا ۹:۳۰ ⁧ شب ⁩ که خاموشی میزنن باید انجام بشه و تو هر روز باید انجامش بدی وگرنه ⁧ عواقبش ⁩ با خودته، این‌ ⁧ تمرین ⁩ بسیار خوبی هستش برای اینکه یاد بگیری میشه ⁧عادتهای خوب ⁩ رو با تکرار مستمر در زندگی نهادینه کرد.
• نکته بعدی هم اینه که شما در اونجا نه ⁧اینترنت ⁩ داری،نه تلفن ، نه تلویزیون و ‌بعد مدتی مهمترین اتفاقی‌که برات میوفته ⁧ آرامش فکری ⁩ ای هستش که بعد از مدتی میبینی برات اتفاق افتاده و فشارهای ⁧ روانی‌مثه ⁩ بالا رفتن ⁧ دلار ⁩ ، سکه و … رو‌ نداری و این چقد خوبه
• خدمت سربازی ⁩ چیزیه که در هر صورت یه قسمتی از زندگیمونه ‌و باید بگذره و همه مون باهاش درگیریم‌ ولی سعی کنیم بیشتر به جای ⁧حرص ⁩ خوردن از اتلاف وقت و چیزای دیگه رو نکات خوبش و‌ ⁧ یادگیری ⁩ ای که‌میتونه برامون داشته باشه تمرکز کنیم .

نوشته سربازی ،تجربه ای متفاوت در زندگی اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.

من چون روابط عمومی خوبی داشته و دارم و به خاطر فعال بودنم در محیط های مختلف دوستان و رفقای زیادی دارم. با توجه به همین موضوع و چیزهایی که در بحث رفاقت و دوستی برام اتفاق افتاده و دیدم ،معمولا افراد به چند دسته تقسیم میشن :

• گروه اول کسانی هستن که می شناسنت ،اگر در جایی همدیگر رو ببینید روابطتون در حد سلام و علیک و حال و احوال هستش ، معمولا هم تا کاری باهات نداشته باشن حالی ازت نمی پرسن، ممکنه در دایره دوستانت هم قرار نگیرن و تعدادشون هم کم نیس.
• گروه دوم افرادی ان که یه مرحله از گروه اول از نظر رفاقت جلوترن ، روابط از حال و احوال پرسیدن کمی عمیق تر و ممکن درباره مسایل جدی تری هم با هم صحبت کنین،تعداد اینا نسبت به گروه اول کمتره و افرادی هستن که در تلاش برای آشنایی بیشتر باهاشون هستی و امکان اینکه از این گروه به دوستان صمیمی ات هم اضافه شن وجود داره و از نظر الویت ممکنه زمانی رو بهشون اختصاص بدی.
• گروه سوم که تعدادشون هم خیلی کمه افرادی هستن که باهاشون رفاقت صمیمی داری، روابط معمولا عمیق و حتی مسایل شخصی ات هم ممکنه باهاشون به اشتراک بزاری، همیشه برات الویت دارن ، می تونی روشون حساب کنی و حس اطمینان رو بهت می دن، خیلی سخت دوستانی در این سطح بتونی پیدا کنی و معمولا تعداد این دوستان به انگشتان دست نمی رسه ،ولی به شدت برات ارزشمند هستن.

جدا از بحث تقسیم بندی افراد از نظر سطح روابط و ارتباط ، از نظر شخصیتی و فرهنگی حالت های زیر در هر سه گروه دیده می شن:

• شخصیت بی تفاوت : این افراد کلا چیزی واسشون مهم نیس ، نسبت به همه چی بی تفاوتن ، زیاد نمیشه روشون حساب کرد ، معمولا هم از سطح گروه دوم در روابط بالاتر هم نخواهند اومد.
• شخصیت منفعت طلب ، ریاکار و دورو : از نظر رفاقت این گروه خطرناک ترین در بحث رفاقت هستن و حتی ممکن در دایره دوستان صمیمی هم با دورویی و ریاکاری وارد شون، چون شناخت این افراد با گذشت زمان و در موقعیت های سخت اتفاق میوفته و در اون شرایط معمولا می تونی شخصیت واقعیشون رو ببینی، این افراد فقط دنبال منافع خودشونن و در جاهایی که احساس کنن منافعشون به خطر میوفته ممکن رفاقت با تو رو هم حتی تکذیب کنن ، خیلی موقع ها در جلو روی تو ازت تعریف می کنن و در پشت سر بدت رو می گن، این گروه از نظر شخصیتی تعداد زیادی از افراد رو شامل می شن و تعدادشون کم هم نیس.

• شخصیت روراست ، همراه، با معرفت : این گروه از نظر شخصیتی جزو آدم حسابی ها هستن ، دورویی در اونها نمی بینی ، علاوه بر شادی ها در سختی ها و غم ها هم همراهت خواهند بود ، می دونی که می تونی همیشه روشن حساب کنی و یه جورایی پشتت بهشون گرمه، تعدادشون به شدت کمه ، ولی اگر رفقای اینجوری داشته باشید ، خیالتون جمع خواهد بود.

به جز گروه آخری که درباره اش صحبت کردم ، برای اکثر افراد شما هیچ اهمیتی ندارید ، مگر زمانی که به مقام یا جایگاه مهمی برسی که چون مگسان دور شیرینی پیداشون میشه ولی باز هم در اصل موضوع تغییری ایجاد نمیشه و تنها به فکر منافع خودشون هستن ،در زندگی فقط روی خودتون حساب کنید،به هیچکس امیدوار نباشید و یادبگیرید که رو پای خودتون بایستید و در مسیر زندگی قدم بردارید.

-مطالب پیشنهادی بیشتر :

۱)مدل RFM چیست و چه تاثیری بر فروش دارد؟

۲)چگونه در لینکدین پروفایل شخصی حرفه ای داشته باشیم؟

۳)چک لیست استارتاپ ها از ایده تا لانچ

نوشته انواع رفاقت، از کمیت تا کیفیت! اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.

از این افراد اطرافمون هم زیاد داریم و دیدیم،در دانشگاه افرادی که باهاشون هم گروه شدیم ولی کمکی نکردن و پروژه رو مجبور شدین خودتون انجام بدین،همکاری که کار و مسئولیت خودش رو انجام نداده و شما مجبور شدین انجامش بدین،هم خدمتی که به جای اینکه بیاد برای تعویض پاس نگهبانیش خوابیده و شما مجبور شدی به جاش وایستی و کلی مثال دیگه که همه مون کم و بیش درگیرش بودیم.

بدی این موضوع اینه که باعث میشه افرادی هم که مسئولیت پذیرن هم خسته و دلسرد بشن و اون ها هم به فکر پیچوندن کارهای بیوفتن ، اتفاقی هم که میوفته جامعه به مرور پر میشه از افرادی که در حال انجام ندادن وظایفشون هستن و وقتی افراد در هر جایگاه و مقامی کارشون رو درست انجام ندن روز به روز اوضاع بدتر و پیشرفتی حاصل نخواهد شد.

تفکر مسمومی هم که ایجاد میشه اینه که همه دارن می پیچونن من چرا نپیچونم ، که تفکر غلطیه،همه مینالیم ازین که اروپا رو ببین وضع ما رو ببین، چرا ما جهان سوم ایم ، چرا اوضاع هر روز بدتر میشه و همه این ها رو هم می گردیم دنبال مقصر ، میندازیم تقصیر مسئولین ، مدیرمون و هر کس دیگه ای که خودمون رو قانع کنیم ولی در اصل مقصر خودمونیم و نمیخوایم قبول کنیم ، اگه هر یک از ما بدون توجه به اینکه بقیه چیکار می کنن وظایف خودمون رو درست انجام بدیم مطمئن باشین تغییرات مثبتی اتفاق خواهد افتاد.

اگه انسان مسئولیت پذیری هستی نباید دلسرد و خسته بشی، تو در حال انجام کار درستی ، این بقیه ان که باید خودشون رو با تو وفق بدن و مسئولیت پذیری رو یاد بگیرن، میدونم کار سختیه خودم هم زیاد بابت این موضوع اذیت شدم ولی نتیجه مسئولیت پذیریم رو دیدم و به این رسیدم که آدمای دو در فکر میکنن که خیلی زرنگن ولی معمولا پیشرفت چندانی ندارند.

شما نتیجه مسئولیت پذیری رو ممکنه خیلی دیر ببینی ولی مطمئن باش حتما می بینی و گاهی همین موضوع افراد درجه یکی رو باهات آشنا می کنه که بعدها خیلی بهت کمک خواهند کرد.

نکته آخر اینکه از صمیم قلب به این باور دارم که راه در جهان یکی است و آن راه راستی است و انجام کار درست هیچ موقع اشتباه نیس حتی اگر بابتش مورد سرزنش و اذیت قرار بگیری.

نوشته مسئولیت پذیری نیمه گمشده این روزهای ما اولین بار در فربد قطبی | Farbod Ghotbi| دیجیتال مارکتر. پدیدار شد.